Op de hoogste berg van Noord Africa
Door: Juliane
Blijf op de hoogte en volg Juliane
03 Mei 2009 | Marokko, Rabat
Hoi, daar ben ik weer eens! Lang geleden. De dagelijkse stress heeft me bezig gehouden en ik ben inmiddesl al aardig gewend aan Sweden, dus dan vergeet je toch vaak om iets op de website te zetten. Maar ik beloof beterschap!
Een goede aanleiding om weer eens iets te schrijven is de trip to Marokko. Gezamenlijk met Roelie heb ik 6 dagen door de bergen van het Atlas gebergte getrokken. Gezamenlijk hebben we de hoogste berg van Noord Afrika beklommen.
Maar even van het begin:
Nadat ik 15 uur onderweg was (2 keer overstappen, maar wel redelijk goedkoop) werd ikopgehaald door Roelie op het vliegveld van Marrakech. En van een vertegenwoordiger van de lokale reisorganisatie. We hadden namelijk besloten om deze keer wat meer luxe te boeken: een georganiseerde reis voor twee personen. Dus in het pakket uiteindelijk ook: een gids (heel handig bij die kleine berg paadjes!), een muilezel en een person die veraantwoordelijk was voor de muilezel en tegelijk voor ons gekookt heeft.
Na twee dagen stad, drukte, slangen, toeristen, bazar etc. zijn we met een taxi de bergen in, 1 uur van de stad vandaan. Daar wachte de muilezel persoon op ons, Mohammed de 2nd (Onze gids was Mohammed de 1st - just to make it easy).
De trektocht begon erg gemakkelijk. Twee dagen rustig inkomen voordat we richting de echte bergen gingen. De derde dag ging het dan alleen nog maar omhoog naar de Refugio die de uitgangspunt was voor de echte beklimming. En dat betekende: 5.00 ontbijt, 5.30 stijgijzes onder, warme kleren aan en omhoog. Drie uur lang alleen maar klimmen. Best zwaar! Maar de top en de uitizcht was super gaaf. En al die momenten van: 'wat doe ik hier in hemels naam...' waren vergeten. De terugweg ging uiteraard iets makkelijker en terug in de refuio wachte een goede lunch op ons. En de slaapzak, tenminste voor en half uurtje. Want de gids had bedacht dat we dezelfde dag nog afdalen naar het dorpje waar we een dag eerder zijn begonnen. Dus ruim 2000m afdalen op een dag! En uiteraard hadden we spierpijn de volgende dag! Ik moet zeggen dt ik mijn kuiten en boven benen twee dagen later nog wel heb gevoeld.
Na de beklimming hebben we het rondje afgemaakt en zijn nog twee dagen gelopen. Met name de tweede dag was erg mooi: door kleine bergdorpjes en langs rivieren. Maar aan het einde ging alles heel snel. Een taxi heeft ons opgehaald en teruggebracht naar de drukke stad. En na een middagje laatste inkopen, lekkere douche en uitrusten was het helaas ook alweer tijd om afscheid te nemen. 4.00 in the morning heeft het taxi mij opghaald en heb ik afscheid van Roelie genomen. Tot de volgende reis dan!
En na 17 uur onderweg was ik eindelijk thuis - in Stockholm. Wat raar eigenlijk om in Parijs in het vliegtuig naar Stockholm te stappen en niet in het vliegtuig naar Amstrdam...
Een goede aanleiding om weer eens iets te schrijven is de trip to Marokko. Gezamenlijk met Roelie heb ik 6 dagen door de bergen van het Atlas gebergte getrokken. Gezamenlijk hebben we de hoogste berg van Noord Afrika beklommen.
Maar even van het begin:
Nadat ik 15 uur onderweg was (2 keer overstappen, maar wel redelijk goedkoop) werd ikopgehaald door Roelie op het vliegveld van Marrakech. En van een vertegenwoordiger van de lokale reisorganisatie. We hadden namelijk besloten om deze keer wat meer luxe te boeken: een georganiseerde reis voor twee personen. Dus in het pakket uiteindelijk ook: een gids (heel handig bij die kleine berg paadjes!), een muilezel en een person die veraantwoordelijk was voor de muilezel en tegelijk voor ons gekookt heeft.
Na twee dagen stad, drukte, slangen, toeristen, bazar etc. zijn we met een taxi de bergen in, 1 uur van de stad vandaan. Daar wachte de muilezel persoon op ons, Mohammed de 2nd (Onze gids was Mohammed de 1st - just to make it easy).
De trektocht begon erg gemakkelijk. Twee dagen rustig inkomen voordat we richting de echte bergen gingen. De derde dag ging het dan alleen nog maar omhoog naar de Refugio die de uitgangspunt was voor de echte beklimming. En dat betekende: 5.00 ontbijt, 5.30 stijgijzes onder, warme kleren aan en omhoog. Drie uur lang alleen maar klimmen. Best zwaar! Maar de top en de uitizcht was super gaaf. En al die momenten van: 'wat doe ik hier in hemels naam...' waren vergeten. De terugweg ging uiteraard iets makkelijker en terug in de refuio wachte een goede lunch op ons. En de slaapzak, tenminste voor en half uurtje. Want de gids had bedacht dat we dezelfde dag nog afdalen naar het dorpje waar we een dag eerder zijn begonnen. Dus ruim 2000m afdalen op een dag! En uiteraard hadden we spierpijn de volgende dag! Ik moet zeggen dt ik mijn kuiten en boven benen twee dagen later nog wel heb gevoeld.
Na de beklimming hebben we het rondje afgemaakt en zijn nog twee dagen gelopen. Met name de tweede dag was erg mooi: door kleine bergdorpjes en langs rivieren. Maar aan het einde ging alles heel snel. Een taxi heeft ons opgehaald en teruggebracht naar de drukke stad. En na een middagje laatste inkopen, lekkere douche en uitrusten was het helaas ook alweer tijd om afscheid te nemen. 4.00 in the morning heeft het taxi mij opghaald en heb ik afscheid van Roelie genomen. Tot de volgende reis dan!
En na 17 uur onderweg was ik eindelijk thuis - in Stockholm. Wat raar eigenlijk om in Parijs in het vliegtuig naar Stockholm te stappen en niet in het vliegtuig naar Amstrdam...
-
03 Mei 2009 - 21:05
Charlotte:
Wauw zeg, je maakt ook wel wat mee. Zo te zien heb je het naar je zin gehad. Gaat alles goed verder in Zweden? Hier in Delden is het maar rustig in vergelijk met jouw leventje. Groetjes, Marc-Hein en Charlotte -
04 Mei 2009 - 06:48
Rob:
Jij hebt wel een neusje voor mooie plekjes op deze aarde. Ziet er weer gaaf uit. Ik zit intussen weer in mijn normale ritme, maar hoop ook gauw weer iets bijzonders te beleven. Eind juni waarschijnlijk naar de Zomeruniversiade in Belgrado.
Liefs
Rob -
04 Mei 2009 - 11:05
Dana:
wat maak je toch voor geweldige dingen mee!! goed ook om te horen dat alles blijkbaar zo vrij gemakkelijk is verlopen. Er zijn soms nog wel heel wat andere verhalen van deze streek te horen.
en nu weer druk werken in stokholm? succes ermee!! groetjes. -
04 Mei 2009 - 16:17
Ina:
Kei gaaf, leuk weer te lezen over je "uitstapjes", ben benieuwd of mijn weekje Turkije ook zo spannend is. Geen luxe resort, maar een hotelletje met leuke excursies. Heb er zin is.
Liefs, ook aan Bo.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
